2011/05 & 06 – Pyreneeën
26/05/2011 (Do) Alvast donderdagavond vertrokken. Geslapen hebben we in Bastogne. De parking is sinds de vorige keer wel serieus veranderd.
27/05/2011 (Vr) Op ons gemak naar de wijnboer gereden in de buurt van Nuits-St.-George. Rond 4h waren daar. We hebben eerst nog een uurtje gewandeld door het stadje zelf. Heel mooi onderhouden, met mooie waterpartijen en veel groen.
We hebben deze keer bij de wijnboer de tijd genomen om eens wat wijn te proeven. We hebben een 6-tal flessen meegenomen voor onderweg en nog een 6-tal wat duurdere voor thuis.
28/05/2011 (Za) Na de sanitaire stop van zowel mens als Mobi en na ook nog eens te gaan tanken, waren we toch nog rond 9:30h op weg, goed he.
We hebben nogal wat “rode” wegen gevolgd vandaag, de E62, en dat viel goed mee.
In de late namiddag zijn we ergens aanbeland in de buurt van Millau, op de kaart vind je het onder Jassenove, de Ferme auberge de Jassenove "in de middle of nowhere". 7 km van de weg waar ook verschillende kilometers niets meer was. We zijn ’s avonds gaan eten – menu 21€/p, wijn 14,50€ - veel te veel zo laat op de avond. De zaak ging open om 19:30h en dan nog een 5 gangen menu verwerken, met ondermeer een souflé met Rochefore kaas. Dus ondanks de stilte toch niet zo geweldig goed geslapen.
29/05/2011 (Zo) Vandaag verder naar Gruissan, onze eerste eigenlijke bestemming. Dit is een heel groot vakantiedorp. Volledig van nul opgebouwd, het nieuwe gedeelte toch, samen met de aanleg van een enorme jachthaven. Het was zondag en het was er relatief druk. De parking Les quatre vents, 7,50€, was de enige die open was en er was nog plaats om te kiezen. ’t Is dan ook geen kleintje. We hadden een plaats met zicht op het water, waar nu en dan een boot voorbij kwam.
In de namiddag hebben we wat door het stadje geflaneerd en ’s avonds ook nog een wandeling gemaakt en daarmee was de dag weer om. ’t Was niet slecht geweest.
30/05/2011 (Ma) We zijn naar Leucat-Plage gereden, nauwelijks 50km verder. Je moet eerst betalen (7,20€), vooraleer je de parking kan op rijden en dan ben je binnen natuurlijk. Eigenlijk moeten we niet klagen, want we hebben zicht op zee en het is vlak bij het strand. Alleen het weer zit niet mee. Buiten de wind hadden we zelfs regen en dat aan de Middellandse zee. De Pyreneeën, waar we naartoe willen, liggen onder dikke wolken pakken. Daar moeten we dus nog even wegblijven vrees ik.
’s Avonds is het ons toch nog gelukt naar de semafoor te wandelen op top van Cap Leucat. Toch ruim 1,5 uur onderweg geweest. Soms met wat gedruppel maar het bleef wel over. Raar was wel dat er daarboven geen wind was, op zeeniveau daarentegen stond er een flinke bries.
31/05/2011 (Di) ’s Morgens hebben we het rustig gedaan. We hebben de bakker gemist, maar die was er al om 8h. Het had de hele nacht flink gewaaid en geregend, maar om 8h toen de bakker ons wakker gemaakt had was het weer toch iets vriendelijker, hoewel er nog steeds veel wind is.
We hadden gelezen dat het ticket ook recht gaf op een douche en die ben ik dan ook gaan zoeken. Na een half uurtje over en weer stappen heb ik hem nog gevonden ook, helemaal achteraan op de echte camping, want er zijn ook een paar van die campings met stacaravans, maar die hebben natuurlijk hun eigen douche.
Daarna boodschappen gaan doen. We hadden een Intermarché uitgekozen, maar toen we die eindelijk gevonden hadden, bleek die in renovatie. We zijn nu definitief afgestapt van het Intermarché gedoe en we zijn een andere chique winkel binnen gegaan.
Daarna zijn we naar Colliour gereden. Er is daar een parking (10€), aan de tennisvelden, een eind buiten het stadje, maar er rijdt een shuttle om het half uur en die is in de prijs inbegrepen. Ook inbegrepen is dag en nacht bewaking. Toch mooi allemaal, niet?
Het stadje Colliour is heel mooi en echt een stop waard. We hebben er de namiddag doorgebracht met door de straatjes te slenteren en diens meer. Een Sangria op het terras is wel dubbel zo duur als in Gruissan als dat een referentie mag zijn. De zon was van de partij vandaag, maar toen we op de parking terug aankwamen was er een stormwind opgestoken, niet simpel, de Transmontana volgens Ria.
01/06/2011 (Wo) Het weer was vandaag mooi, maar winderig. We rijden verder de Côte Vermeille af. Maar behalve Colliour zijn er niet direct parkeerplaatsen te vinden voor mobilehomes, toch niet in de omgeving van het centrum. We zijn dus steeds meer verder gereden, nu en dan gestopt op een parking om even te genieten van het uitzicht en een foto.
Ria had als optie voorgesteld om langs Figueres terug naar Perpignan te rijden, zo konden we ook nog het Spaanse stuk wat bekijken. In Llançà hebben we dan toch een parkeerplaats gevonden op een braakliggend stuk net voor Llançà Port, maar ook aan de jachthaven is er een betalende parking waar mobilehomes op kunnen, als er plaats is natuurlijk. Nu was die helemaal leeg. We hebben er op het marktje wat vers fruit gekocht voor praktisch geen geld. Gegeten hebben we in La Carna de la Barra, alles picobello. In het begin was de kelner wat lastig met een menu van 20€, maar wij wilden die van 13€ en uiteindelijk drong dat door en was alles weer prima. Het eten was er in elk geval heel lekker en ik heb zelden zulke nette toiletten gezien. Ik heb zoiets dat je aan de toiletten kan zien hoe de keuken erbij ligt. In dit geval moet die wel heel proper zijn.
Daarna naar Figueres en terug naar Frankrijk. Net voor de grens waren er weer grote winkels, we zijn dus maar even gestopt voor wat inkopen, maar Calem porto hadden ze niet.
Dan maar verder naar de wijnboer van vorig jaar in Thuir – Château de Saü. Door de sterke wind konden we niet blijven staan op de voorziene plaatsen maar de patron vond dit niet erg, meer nog, hij duidde een plaats aan die nog meer beschutting gaf want men verwachtte winden van 130 km/h zei hij. Het was dus de ganse avond flink waaie, waaie.
02/06/2011 (Do) Het enige wat we vandaag gedaan hebben is naar Pyrénées 2000 gereden. Het was er wreed slecht weer, 5°C en volop in de wolken. De météo was ook al niet hoopgevend, maar we zijn gebleven omdat Toerist Info dicht was. De ganse namiddag en avond gelezen, met een paar keer een intermezzo voor een kleine wandeling in de kou.
03/06/2011 (Vr) Het was ’s morgens al niet beter dan gisteren. Dikke wolken boven onze Mobi. We hadden gisteren al gezien dat er in het westen toch meer opklaringen waren en ook nu was dat het geval. Toch maar even naar de TI geweest voor een wandelkaart, waar we waarschijnlijk nooit nog iets mee gaan doen. Daarna zijn we naar Llo gereden. Ria had hiervan reclame gezien. Er zijn daar warme zwavelbaden komende van 37 m onder de grond en we wilden dat wel eens gaan doen.
Llo ligt ten opzicht van Pyrénées 2000 meer naar het westen en het was er duidelijk beter weer. De temperatuur steeg al minstens tot een graad of 12 en de zon scheen met regelmatige tussenpozen. Het regende ook nu en dan een beetje, maar niet zoals daar boven.
Na het eten hebben we eerst een wandeling van een dik uur gemaakt in en rondom het dorp tot aan de ruïne.
Daarna een dikke 2 uur naar de baden geweest. Was nog eens plezant en erg lang geleden. Zwemmen kon je er bijna niet in. Het water voelde zwaar aan, je geraakt precies niet vooruit met een schoolslag en voor andere dingen waren de baden niet groot genoeg. We hebben alle verschillende baden uitgeprobeerd en ook de hammam die ook zeer goed was ingericht.
Na het baden waren we flink moe, ze hadden ons hiervoor gewaarschuwd en het was inderdaad zo. Dus maar lekker in de zetel van het uitzicht genieten, want het was er heel mooi staan daar in Llo.
04/06/2011 (Za) Weer of geen weer we gaan wandelen. Het had tijdens de nacht flink geregend en zelfs gedonderd, maar nu was het toch een beetje beter. Er waren nog flink wat wolken maar het was droog en dus zijn we gaan wandelen. Er is in Llo een wandeling in de Gorges du Sègre. We hadden in de Groene Michelin gelezen dat het pad naast de Gorges goed begaanbaar is tot de derde brug. Wat me de vraag ontlokte: ”waarom een brug en daarna niets meer?”
In elk geval zijn we vertrokken voor 3 bruggen en als we gaan voor 3 bruggen stoppen we niet na 2. Later zagen we op de kaart dat de wandeling 6 km enkel was, steeds stijgend. We weten niet echt hoeveel we gestegen zijn, maar we zijn geëindigd aan een refuge op 1835m, we denken toch wel 5 à 600 m. In elk geval voor een eerste wandeling was dit wel voldoende zo.
Na de middag hebben we finale van de dames in Roland Garros gezien. Onderussen zijn er wel flink wat buien gepasseerd. Daarna zijn we terug naar Pyrénées 2000 gereden voor boodschappen.
We zijn Bretoens galetten gaan eten, maar die waren niet zo goed als in ons favoriet restaurant van vorig jaar, maar die zijn nog dicht tot 9/06, maar vooral de bediening trok op niks. We hopen qua weer op een zelfde scenario voor morgen.
05/06/2011 (Zo) Redelijk uitgeslapen, maar de nacht was niet zo goed als de vorige. We kregen inderdaad terug regen tijdens de nacht, maar deze nacht was de regen wel heel fel en maakte behoorlijk wat lawaai. We hebben dus een tijd wakker gelegen.
Na de gebruikelijke ochtendrituelen zijn we naar Font-Romeu gereden voor een wandeling in het ski gebied Les Airelles. De wandeling ging naar de Refuge de la Calme, blijkbaar eens rustige streek daar. De wandeling was 6,5 km met een relatief ver uitzicht op de bergen. Relatief omdat er nogal veel wolken waren.
Toen we bijna terug waren zei Ria nog dat we een beetje voort moesten doen, want er hing regen in de lucht. We waren nog maar goed en wel binnen of er viel al een fikse bui. ’t Is weer gelukt!
Na het eten zijn we naar Les Angles gereden. Daar sta je wel mooier dan in Pyrénées 2000, maar de parking ligt wel zeer ver van het dorpje en vooral veel hoger. Eens vlug naar de bakker gaan zit er hier dan weer niet in. Verder hadden we de ganse namiddag weer buien. Het was dus weer om naar de finale heren te kijken.
Er stonden hier ook meerdere mobilehomes, zodat we niet meer de indruk hebben dat we de enige zotten zijn die in dit weer in de Pyreneeën rondhangen.
Hieronder een voorbeeld van wat er gebeurt als je van laag naar hoog rijdt.
06/06/2011 (Ma) Het was vandaag de eerste morgen dat de zon binnenscheen toen we de gordijnen openden. Het gaf direct een goed gevoel, zodat we ons super voelden.
Omdat het weer goed was, zijn we een wandeling gaan maken in de buurt. Het was een vrij simpele wandeling over een berijdbare weg tot het laatste stuk. Daar hadden ze precies door dat de wandeling aan het vertrekpunt moest uitkomen. Een geklauter van jewelste over een met plaatse sompige grond. Allee, we hadden het niet verwacht, maar we waren dan uiteindelijk toch nog flink moe na de wandeling. Aperitief hebben we voor de verandering buiten genomen. Dat deed ook nog wel eens deugd, hoewel de zon vrij vlug weg was en de temperatuur op een graad of 10 bleef hangen.
Na het eten zijn we doorgereden naar Maury. Dat is in feite terug, maar we hebben tijd genoeg en nu is de wind weg, zodat we de Quéribus een bezoekje kunnen gaan brengen. Nog even vermelden dat toen we vertrokken, we nog geen kilometer gereden hadden of we zaten in de regen, nog maar eens geluk gehad. Tijdens de wandeling was het zelfs overwegend mooi weer geweest.
Onderweg naar Maury was het trouwens ook vrij nat. In Maury had Ria een wijnboer, maar die trok op niets. Dan maar verder naar Cucugnan. Daar in de TI zeiden ze dat in Duilhac s/s Peyrepertuse een mobilehome parking is. Dus daar dan maar heen. Eerst nog een vat rosé gekocht, zo eentje voor onderweg.
Die parking ligt vrij mooi met uitzicht op de Chateau de Peyrepertuse en aan een leuk dorpje. Ondertussen was het over en was het buiten een graad of 20 minstens. Wreed warm dus.
07/06/2011 (Di) Zwaar bewolkt maar droog. Het Chateau de Peyrepertuse zat in de wolken. We zijn er toch maar naartoe gereden. We vinden dat ze hier toch een loopje nemen met de veiligheid. Het begon al op het laatste stuk weg. Verboden voor bussen, maar toegelaten voor voertuigen tot 7m. De 3 laatste haarspeldbochten kon ik niet in 1 keer nemen en dat is niet leuk als je daar zo scheef op die hoogte staat. Ze zeggen dat je goede schoenen moet aanhebben om het kasteel te bezoeken. Bergbottinen hadden beter geweest. Het pad is wat ons betreft, voor de massa toeristen die ze naar daar lokken, volledig ontoereikend. Met gladde stenen, geen balustrades aan de kanten. Ze zeggen als je vertrekt dat het glad kan zijn, volgens ons houdt hun verantwoordelijkheid daarmee niet op. En dan de ruïne zelf, die is echt een ruïne. Je kan daar niet fatsoenlijk rondlopen. De trappen zijn onvoldoende beveiligd. Ten laatste nog dit, we vonden die ruïne totaal de moeite niet waard om te bezoeken, bovendien zat de burcht in de wolken en was het uitzicht dus vrij beperkt.
We waren er dus snel weer weg. Hop naar Quéribus, hopelijk is die beter voorzien. Onderweg moesten we nog om brood. In Cucugnan is er een artisanale bakker aan de oude molen. De zon scheen daar volop en het was er lekker warm tot heet. We hadden zelfs zin in een terrasje, maar die waren gedekt voor de middag, dus dan maar niet.
De weg naar Quéribus is goed te doen, de parking is dan weer minder. Je staat er zo schuin dat je er niet moet aan denken om daar te blijven staan om te eten. De toegangsprijs voor de Quéribus was 5,5€, een halve minder dan voor het Chateau de Peyrepertuse. Hier is het pad ernaartoe wel begaanbaar en de burcht is een bezoek waard, als je in de buurt bent. Als het heel helder weer is moet het uitzicht fantastisch zijn, nu was het al mooi, maar mistig. Je zag dus niet heel ver.
De regen kwam vandaag 2 minuten te vroeg, zodat we ons moesten haasten om in de mobilhome te zijn. We zijn naar beneden gereden en ons daar aan het einde van de weg gezet voor de middag. Ondertussen was er een heus onweer losgebarsten met de nodige stortregens. Omdat we daar niet eeuwig konden blijven staan, maar omdat het weer slecht bleef zijn we bij een wijnboer gestopt in St.-Paul-de-Fenouillet. In de loop van de avond is het gestopt met regenen, maar er was nog wel een flinke wind.
08/06/2011 (Wo) Het was droog, het waaide nog wel flink, maar het was helder. We zijn eerst nog naar de Gorges de Galamus gereden. Die is wel echt de moeite waard hoor, mooi en wild. De Ermitage de St.-Antoine-de-Galamus was gesloten, de pater was niet thuis.
Daarna was het tijd voor de rit naar Cauterets, ons eigenlijk doel van deze reis. De reis verliep vlot met een kort oponthoud in Foix. We wilden daar iets gaan eten, maar een parking vinden was niet te doen.
In Cauterets was de parking aan het begin van het stadje afgesloten wegens werkzaamheden. De nieuwe parking achter de casino stond vol. We zijn dus op een camping beland. Voor 13€ en een beetje hebben we nu wel een vaste plaats, douche en elektriciteit. Het sanitair was heel modern en proper. De parking kost minsten 10€, een verwaarloosbaar verschil dus, vooral als je dan in overweging neemt dat eens je een plaats hebt, je niet meer weg mag, anders ben je je plaats kwijt. Enige nadeel op de camping, op de plaats waar we stonden, konden we geen TV ontvangen.
09/06/2011 (Do) De dag begon nevelig, maar uiteindelijk klaarde het uit en werd het zelfs zonnig. Omdat we het weer niet vertrouwden, hebben we eerst nog alternatieven aan het zoeken geweest om uiteindelijk toch aan de Pont d’Espagne te belanden. We zijn gestart om er een kortere wandeling te doen, maar het weer was goed en men zei daar dat het nog een tijdje goed zou blijven en zodoende zijn we dan om 12h toch nog aan onze wandeling begonnen. De eerste 400m hoogte hebben we overbrugd met de zetellift. Vanaf het Lac de Gaube is het dan nog 300 meter omhoog om aan de Refuge des Oulettes de Gaube 2151m te geraken. Een wandeling van een kleine 5 uur.
200 hebben we ervan gedaan, toen was het 14h en begon het toch wel te dreigen boven de Vignemal, de dominante berg. We hadden onderweg een Nederlands koppel ontmoet en het klikte wel, we gingen wel elk onze weg, maar we hebben mekaar toch een paar keer afgelost aan de spits. Zo kwamen we mekaar dus regelmatig tegen en deden dan een praatje. Zij waren zich aan het installeren om te picknicken aan de 2de brug toen wij daar ook aankwamen. Wij hadden net uitgemaakt dat dit ons eindpunt ging zijn. Het bleek ook voor hen voldoende zo. Uiteindelijk zijn we nog samen op het terras aan het meer beland en hebben er samen nog een pint gepakt.
Ik ben echter wel zeker dat als we om 10h vertrokken zouden zijn, we zeker aan de refuge zouden geraakt zijn. Ria was op een bepaald moment wel helemaal op, maar we zeiden telkens “tot daar en dan stoppen we”, zodoende zijn we toch nog ruim 50m gestegen. De wandeling ging over zeer ruw terrein van rotsblokken en te hoge stappen vooral voor Ria. Hierdoor was de wandeling toch wel zwaarder dan die van bijvoorbeeld Le Marcadau die 4 jaar geleden gedaan hebben en de aanleiding was om nog eens terug te komen. Niet dat we spijt hebben dat we het niet gehaald hebben. We zijn meer dan 4 uur weg geweest en het was goed geweest, we hebben ons goed moe gemaakt
Het is vandaag trouwens de hele dag droog gebleven en het was zelfs meestal lekker zonnig! Dat is lang geleden.
10/06/2011 (Vr) Een regendag! Normaal hadden we moeten opkrassen vandaag, maar we hebben bijgeboekt, nog wel tot maandag. 5 dagen op dezelfde plaats en dan nog op een camping, jongens, worden we oud(jes)? We hebben zelfs klinkers voor onze deur gelegd om properder te kunnen instappen. Dit houdt in dat de auto op zijn plaats moet blijven. Maar ja, wat wil je, op de parking staat het bijna gans de tijd vol, betaal je ook 10€ en we wilden hier toch een kleine week blijven. En voorlopig is het weer niet goed genoeg om helemaal naar boven te rijden. We zien wel tijdens het weekend, dan verwacht men beter weer.
In de voormiddag viel het weer nogal mee en zijn we naar het stadje gewandeld voor bootschappen. ’s Middags zijn we gaan eten in een bistro waar we voor 12€ een forel hadden met van alle andere lekkere dingen en een glas wijn en een dessert en een koffie. Niet slecht voor dat geld, vooral omdat de hoofdschotel echt wel lekker was. In de namiddag maar een dutje gedaan en daarna een jasje gaan kopen voor Ria. Daarna terug regen en zijn we de ganse avond op ons gat blijven zitten.
11/06/2011 (Za) Beter weer was voorspeld en we hebben het gekregen. De zon scheen nog eens. We hadden donderdag een boekje met wandelingen gekocht bij de TI, en in de voormiddag hebben we een korte wandeling gemaakt om het boekje te leren kennen. Het was nodig, ’t is een Frans weet je wel.
Na de wandeling zijn we nog een klein rugzakje voor Ria gaan kopen.
In de namiddag hebben een langere wandeling gemaakt naar de Cascade du Lutour, halverwege de Pont d’Espagne. De heenweg was zeer goed, de terugweg iets minder.
Na een verkwikkende douche hebben we ons camping-gas vuurtje nog eens boven gehaald. De zon was ondertussen verdwenen en in België spreken ze van koud weer bij 17°C, wij zitten buiten bij 14°C worstjes te eten uit een bord op onze schoot en daarna nog Tartiflet.
12/06/2011 (Zo) Onze laatste dag in Cauterets en het was mooi weer. We zijn dus terug naar de Pont d’Espagne gereden voor de wandeling langs de Gave de Marcadau naar de Refuge Wallon. Deze wandeling hebben 4 jaar geleden ook al eens gedaan en stond nog steeds als één van onze beste wandelingen ooit in ons geheugen gegrift. Het Plateau du Cayan, aparte wandeling trouwens die door veel Fransen wordt gedaan vooral op zondag, is gewoon prachtig. Het uitzicht geeft zo’n echt whaw gevoel. We hebben goed doorgestapt naar de refuge, die we binnen de voorgestelde tijd bereikten, maar we hadden wel wat nagelaten om rond te kijken. Eenmaal aangekomen werd ik flink teleurgesteld, vorige keer hadden we bij ons brood en kaas een half litertje wijn gekocht en nu was dat niet meer mogelijk. Men moest ook eten betelen als je wijn wou. Stom! Dan maar water bijgekocht. Ik had namelijk de intentie gehad om 2 flesjes water mee te nemen, maar ik had op het laatste moment nog een grotere rugzak genomen en 1 flesje was dus in die kleinere achter gebleven. We hadden dus te weinig, maar uiteindelijk kan je het in de refuge ook kopen, dus geen erg geschied.
Op de terugweg hebben even wat regen gehad, maar uiteindelijk klaarde het op en is het droog gebleven.
’s Avonds zijn we gaan zien wat er op de verschillende menu’s stond en ons vorig restaurantje beviel het best een steak met frieten als dessert was het vandaag een pannenkoek. We hadden zin in een ijsje. De dienster stelde toch wel voor om een ijsje te nemen zeker, dus dat viel goed mee. We hebben er nog een mooie avond van gemaakt. Een geslaagde dag.
13/06/2011 (Ma) Tijd om te vertrekken. Eerst nog wat boodschappen doen. We hadden al min of meer in gedachte bij thuiskomst onze vrienden Linda & Erik uit te nodigen om kaas te komen eten, dus we hebben wat “vache” en “brebis” gekocht om iets van de streek te hebben. Ah ja, we hadden ook de gelee d’Espelette gevonden en een extra potje gekocht voor Erik die dit heel graag lust.
We hadden al beslist om langs de Cahors streek te rijden nog maar eens naar onze favoriete wijnboer, in Caillac, Domaine de Chantelle. Het was er weer lekker rustig en we hebben een hele korf kersen geplukt. Die moesten er toch af. Ik had de korf buiten in het gras gezet, toen ik hem terug binnen nam zat hij vol mieren natuurlijk, en maar dan maar kloppen op die beestjes.
We hebben wel wat minder wijn gekocht dan vorig jaar, toen was het er wat over. Toch een fles La Passion gekregen van hun topjaar 2005 die open was om te proeven. Nooit zo'n dure wijn gedronken bij een spagetti. Het zijn daar echt we sympathieke mensen hoor, heel vriendelijk en gastvrij.
14/06/2011 (Di) Eigenlijk te weinig gereden. We hadden een stop uitgezocht aan een meer van Aydat in het dorpje Aydat. De parking viel eigenlijk ook wel mee, maar we hadden verwacht aan het meer te zitten, maar dat kon je vanuit gans Aydat niet zien liggen. In een aangrenzend dorp was er een mooie wandelweg naast het meer, maar niet in Aydat, dus dat viel in die zin wel tegen. Maar we hebben goed kunnen lezen en het was er rustig.
15/06/2011 (Wo) We hadden dezelfde doorsteek voorzien als tijdens de heenreis, alleen nu waren er werken en moesten we helemaal rond langs Mâcon, toch wel 100 km om. Maar we zijn aangekomen in Pont-à-Mousson onze vaste stek tegenwoordig. We stonden nog maar eens naast de eigenlijke parking, maar daar sta je tenslotte even goed en het is er nog gratis ook.
16/06/2011 (Do) De laatste fase huiswaarts. Thuis regende het zo hard dat we moesten stoppen met uitladen. ’s Avonds met de kinderen gaan eten, iets duurder dan in Frankrijk maar wel lekker.
27/05/2011 (Vr) Op ons gemak naar de wijnboer gereden in de buurt van Nuits-St.-George. Rond 4h waren daar. We hebben eerst nog een uurtje gewandeld door het stadje zelf. Heel mooi onderhouden, met mooie waterpartijen en veel groen.
We hebben deze keer bij de wijnboer de tijd genomen om eens wat wijn te proeven. We hebben een 6-tal flessen meegenomen voor onderweg en nog een 6-tal wat duurdere voor thuis.
28/05/2011 (Za) Na de sanitaire stop van zowel mens als Mobi en na ook nog eens te gaan tanken, waren we toch nog rond 9:30h op weg, goed he.
We hebben nogal wat “rode” wegen gevolgd vandaag, de E62, en dat viel goed mee.
In de late namiddag zijn we ergens aanbeland in de buurt van Millau, op de kaart vind je het onder Jassenove, de Ferme auberge de Jassenove "in de middle of nowhere". 7 km van de weg waar ook verschillende kilometers niets meer was. We zijn ’s avonds gaan eten – menu 21€/p, wijn 14,50€ - veel te veel zo laat op de avond. De zaak ging open om 19:30h en dan nog een 5 gangen menu verwerken, met ondermeer een souflé met Rochefore kaas. Dus ondanks de stilte toch niet zo geweldig goed geslapen.
29/05/2011 (Zo) Vandaag verder naar Gruissan, onze eerste eigenlijke bestemming. Dit is een heel groot vakantiedorp. Volledig van nul opgebouwd, het nieuwe gedeelte toch, samen met de aanleg van een enorme jachthaven. Het was zondag en het was er relatief druk. De parking Les quatre vents, 7,50€, was de enige die open was en er was nog plaats om te kiezen. ’t Is dan ook geen kleintje. We hadden een plaats met zicht op het water, waar nu en dan een boot voorbij kwam.
In de namiddag hebben we wat door het stadje geflaneerd en ’s avonds ook nog een wandeling gemaakt en daarmee was de dag weer om. ’t Was niet slecht geweest.
30/05/2011 (Ma) We zijn naar Leucat-Plage gereden, nauwelijks 50km verder. Je moet eerst betalen (7,20€), vooraleer je de parking kan op rijden en dan ben je binnen natuurlijk. Eigenlijk moeten we niet klagen, want we hebben zicht op zee en het is vlak bij het strand. Alleen het weer zit niet mee. Buiten de wind hadden we zelfs regen en dat aan de Middellandse zee. De Pyreneeën, waar we naartoe willen, liggen onder dikke wolken pakken. Daar moeten we dus nog even wegblijven vrees ik.
’s Avonds is het ons toch nog gelukt naar de semafoor te wandelen op top van Cap Leucat. Toch ruim 1,5 uur onderweg geweest. Soms met wat gedruppel maar het bleef wel over. Raar was wel dat er daarboven geen wind was, op zeeniveau daarentegen stond er een flinke bries.
31/05/2011 (Di) ’s Morgens hebben we het rustig gedaan. We hebben de bakker gemist, maar die was er al om 8h. Het had de hele nacht flink gewaaid en geregend, maar om 8h toen de bakker ons wakker gemaakt had was het weer toch iets vriendelijker, hoewel er nog steeds veel wind is.
We hadden gelezen dat het ticket ook recht gaf op een douche en die ben ik dan ook gaan zoeken. Na een half uurtje over en weer stappen heb ik hem nog gevonden ook, helemaal achteraan op de echte camping, want er zijn ook een paar van die campings met stacaravans, maar die hebben natuurlijk hun eigen douche.
Daarna boodschappen gaan doen. We hadden een Intermarché uitgekozen, maar toen we die eindelijk gevonden hadden, bleek die in renovatie. We zijn nu definitief afgestapt van het Intermarché gedoe en we zijn een andere chique winkel binnen gegaan.
Daarna zijn we naar Colliour gereden. Er is daar een parking (10€), aan de tennisvelden, een eind buiten het stadje, maar er rijdt een shuttle om het half uur en die is in de prijs inbegrepen. Ook inbegrepen is dag en nacht bewaking. Toch mooi allemaal, niet?
Het stadje Colliour is heel mooi en echt een stop waard. We hebben er de namiddag doorgebracht met door de straatjes te slenteren en diens meer. Een Sangria op het terras is wel dubbel zo duur als in Gruissan als dat een referentie mag zijn. De zon was van de partij vandaag, maar toen we op de parking terug aankwamen was er een stormwind opgestoken, niet simpel, de Transmontana volgens Ria.
01/06/2011 (Wo) Het weer was vandaag mooi, maar winderig. We rijden verder de Côte Vermeille af. Maar behalve Colliour zijn er niet direct parkeerplaatsen te vinden voor mobilehomes, toch niet in de omgeving van het centrum. We zijn dus steeds meer verder gereden, nu en dan gestopt op een parking om even te genieten van het uitzicht en een foto.
Daarna naar Figueres en terug naar Frankrijk. Net voor de grens waren er weer grote winkels, we zijn dus maar even gestopt voor wat inkopen, maar Calem porto hadden ze niet.
Dan maar verder naar de wijnboer van vorig jaar in Thuir – Château de Saü. Door de sterke wind konden we niet blijven staan op de voorziene plaatsen maar de patron vond dit niet erg, meer nog, hij duidde een plaats aan die nog meer beschutting gaf want men verwachtte winden van 130 km/h zei hij. Het was dus de ganse avond flink waaie, waaie.
02/06/2011 (Do) Het enige wat we vandaag gedaan hebben is naar Pyrénées 2000 gereden. Het was er wreed slecht weer, 5°C en volop in de wolken. De météo was ook al niet hoopgevend, maar we zijn gebleven omdat Toerist Info dicht was. De ganse namiddag en avond gelezen, met een paar keer een intermezzo voor een kleine wandeling in de kou.
03/06/2011 (Vr) Het was ’s morgens al niet beter dan gisteren. Dikke wolken boven onze Mobi. We hadden gisteren al gezien dat er in het westen toch meer opklaringen waren en ook nu was dat het geval. Toch maar even naar de TI geweest voor een wandelkaart, waar we waarschijnlijk nooit nog iets mee gaan doen. Daarna zijn we naar Llo gereden. Ria had hiervan reclame gezien. Er zijn daar warme zwavelbaden komende van 37 m onder de grond en we wilden dat wel eens gaan doen.
Llo ligt ten opzicht van Pyrénées 2000 meer naar het westen en het was er duidelijk beter weer. De temperatuur steeg al minstens tot een graad of 12 en de zon scheen met regelmatige tussenpozen. Het regende ook nu en dan een beetje, maar niet zoals daar boven.
Na het eten hebben we eerst een wandeling van een dik uur gemaakt in en rondom het dorp tot aan de ruïne.
Daarna een dikke 2 uur naar de baden geweest. Was nog eens plezant en erg lang geleden. Zwemmen kon je er bijna niet in. Het water voelde zwaar aan, je geraakt precies niet vooruit met een schoolslag en voor andere dingen waren de baden niet groot genoeg. We hebben alle verschillende baden uitgeprobeerd en ook de hammam die ook zeer goed was ingericht.
Na het baden waren we flink moe, ze hadden ons hiervoor gewaarschuwd en het was inderdaad zo. Dus maar lekker in de zetel van het uitzicht genieten, want het was er heel mooi staan daar in Llo.
04/06/2011 (Za) Weer of geen weer we gaan wandelen. Het had tijdens de nacht flink geregend en zelfs gedonderd, maar nu was het toch een beetje beter. Er waren nog flink wat wolken maar het was droog en dus zijn we gaan wandelen. Er is in Llo een wandeling in de Gorges du Sègre. We hadden in de Groene Michelin gelezen dat het pad naast de Gorges goed begaanbaar is tot de derde brug. Wat me de vraag ontlokte: ”waarom een brug en daarna niets meer?”
In elk geval zijn we vertrokken voor 3 bruggen en als we gaan voor 3 bruggen stoppen we niet na 2. Later zagen we op de kaart dat de wandeling 6 km enkel was, steeds stijgend. We weten niet echt hoeveel we gestegen zijn, maar we zijn geëindigd aan een refuge op 1835m, we denken toch wel 5 à 600 m. In elk geval voor een eerste wandeling was dit wel voldoende zo.
Na de middag hebben we finale van de dames in Roland Garros gezien. Onderussen zijn er wel flink wat buien gepasseerd. Daarna zijn we terug naar Pyrénées 2000 gereden voor boodschappen.
We zijn Bretoens galetten gaan eten, maar die waren niet zo goed als in ons favoriet restaurant van vorig jaar, maar die zijn nog dicht tot 9/06, maar vooral de bediening trok op niks. We hopen qua weer op een zelfde scenario voor morgen.
05/06/2011 (Zo) Redelijk uitgeslapen, maar de nacht was niet zo goed als de vorige. We kregen inderdaad terug regen tijdens de nacht, maar deze nacht was de regen wel heel fel en maakte behoorlijk wat lawaai. We hebben dus een tijd wakker gelegen.
Na de gebruikelijke ochtendrituelen zijn we naar Font-Romeu gereden voor een wandeling in het ski gebied Les Airelles. De wandeling ging naar de Refuge de la Calme, blijkbaar eens rustige streek daar. De wandeling was 6,5 km met een relatief ver uitzicht op de bergen. Relatief omdat er nogal veel wolken waren.
Toen we bijna terug waren zei Ria nog dat we een beetje voort moesten doen, want er hing regen in de lucht. We waren nog maar goed en wel binnen of er viel al een fikse bui. ’t Is weer gelukt!
Na het eten zijn we naar Les Angles gereden. Daar sta je wel mooier dan in Pyrénées 2000, maar de parking ligt wel zeer ver van het dorpje en vooral veel hoger. Eens vlug naar de bakker gaan zit er hier dan weer niet in. Verder hadden we de ganse namiddag weer buien. Het was dus weer om naar de finale heren te kijken.
Er stonden hier ook meerdere mobilehomes, zodat we niet meer de indruk hebben dat we de enige zotten zijn die in dit weer in de Pyreneeën rondhangen.
Hieronder een voorbeeld van wat er gebeurt als je van laag naar hoog rijdt.
06/06/2011 (Ma) Het was vandaag de eerste morgen dat de zon binnenscheen toen we de gordijnen openden. Het gaf direct een goed gevoel, zodat we ons super voelden.
Omdat het weer goed was, zijn we een wandeling gaan maken in de buurt. Het was een vrij simpele wandeling over een berijdbare weg tot het laatste stuk. Daar hadden ze precies door dat de wandeling aan het vertrekpunt moest uitkomen. Een geklauter van jewelste over een met plaatse sompige grond. Allee, we hadden het niet verwacht, maar we waren dan uiteindelijk toch nog flink moe na de wandeling. Aperitief hebben we voor de verandering buiten genomen. Dat deed ook nog wel eens deugd, hoewel de zon vrij vlug weg was en de temperatuur op een graad of 10 bleef hangen.
Na het eten zijn we doorgereden naar Maury. Dat is in feite terug, maar we hebben tijd genoeg en nu is de wind weg, zodat we de Quéribus een bezoekje kunnen gaan brengen. Nog even vermelden dat toen we vertrokken, we nog geen kilometer gereden hadden of we zaten in de regen, nog maar eens geluk gehad. Tijdens de wandeling was het zelfs overwegend mooi weer geweest.
Onderweg naar Maury was het trouwens ook vrij nat. In Maury had Ria een wijnboer, maar die trok op niets. Dan maar verder naar Cucugnan. Daar in de TI zeiden ze dat in Duilhac s/s Peyrepertuse een mobilehome parking is. Dus daar dan maar heen. Eerst nog een vat rosé gekocht, zo eentje voor onderweg.
Die parking ligt vrij mooi met uitzicht op de Chateau de Peyrepertuse en aan een leuk dorpje. Ondertussen was het over en was het buiten een graad of 20 minstens. Wreed warm dus.
07/06/2011 (Di) Zwaar bewolkt maar droog. Het Chateau de Peyrepertuse zat in de wolken. We zijn er toch maar naartoe gereden. We vinden dat ze hier toch een loopje nemen met de veiligheid. Het begon al op het laatste stuk weg. Verboden voor bussen, maar toegelaten voor voertuigen tot 7m. De 3 laatste haarspeldbochten kon ik niet in 1 keer nemen en dat is niet leuk als je daar zo scheef op die hoogte staat. Ze zeggen dat je goede schoenen moet aanhebben om het kasteel te bezoeken. Bergbottinen hadden beter geweest. Het pad is wat ons betreft, voor de massa toeristen die ze naar daar lokken, volledig ontoereikend. Met gladde stenen, geen balustrades aan de kanten. Ze zeggen als je vertrekt dat het glad kan zijn, volgens ons houdt hun verantwoordelijkheid daarmee niet op. En dan de ruïne zelf, die is echt een ruïne. Je kan daar niet fatsoenlijk rondlopen. De trappen zijn onvoldoende beveiligd. Ten laatste nog dit, we vonden die ruïne totaal de moeite niet waard om te bezoeken, bovendien zat de burcht in de wolken en was het uitzicht dus vrij beperkt.
We waren er dus snel weer weg. Hop naar Quéribus, hopelijk is die beter voorzien. Onderweg moesten we nog om brood. In Cucugnan is er een artisanale bakker aan de oude molen. De zon scheen daar volop en het was er lekker warm tot heet. We hadden zelfs zin in een terrasje, maar die waren gedekt voor de middag, dus dan maar niet.
De weg naar Quéribus is goed te doen, de parking is dan weer minder. Je staat er zo schuin dat je er niet moet aan denken om daar te blijven staan om te eten. De toegangsprijs voor de Quéribus was 5,5€, een halve minder dan voor het Chateau de Peyrepertuse. Hier is het pad ernaartoe wel begaanbaar en de burcht is een bezoek waard, als je in de buurt bent. Als het heel helder weer is moet het uitzicht fantastisch zijn, nu was het al mooi, maar mistig. Je zag dus niet heel ver.
De regen kwam vandaag 2 minuten te vroeg, zodat we ons moesten haasten om in de mobilhome te zijn. We zijn naar beneden gereden en ons daar aan het einde van de weg gezet voor de middag. Ondertussen was er een heus onweer losgebarsten met de nodige stortregens. Omdat we daar niet eeuwig konden blijven staan, maar omdat het weer slecht bleef zijn we bij een wijnboer gestopt in St.-Paul-de-Fenouillet. In de loop van de avond is het gestopt met regenen, maar er was nog wel een flinke wind.
08/06/2011 (Wo) Het was droog, het waaide nog wel flink, maar het was helder. We zijn eerst nog naar de Gorges de Galamus gereden. Die is wel echt de moeite waard hoor, mooi en wild. De Ermitage de St.-Antoine-de-Galamus was gesloten, de pater was niet thuis.
Daarna was het tijd voor de rit naar Cauterets, ons eigenlijk doel van deze reis. De reis verliep vlot met een kort oponthoud in Foix. We wilden daar iets gaan eten, maar een parking vinden was niet te doen.
In Cauterets was de parking aan het begin van het stadje afgesloten wegens werkzaamheden. De nieuwe parking achter de casino stond vol. We zijn dus op een camping beland. Voor 13€ en een beetje hebben we nu wel een vaste plaats, douche en elektriciteit. Het sanitair was heel modern en proper. De parking kost minsten 10€, een verwaarloosbaar verschil dus, vooral als je dan in overweging neemt dat eens je een plaats hebt, je niet meer weg mag, anders ben je je plaats kwijt. Enige nadeel op de camping, op de plaats waar we stonden, konden we geen TV ontvangen.
09/06/2011 (Do) De dag begon nevelig, maar uiteindelijk klaarde het uit en werd het zelfs zonnig. Omdat we het weer niet vertrouwden, hebben we eerst nog alternatieven aan het zoeken geweest om uiteindelijk toch aan de Pont d’Espagne te belanden. We zijn gestart om er een kortere wandeling te doen, maar het weer was goed en men zei daar dat het nog een tijdje goed zou blijven en zodoende zijn we dan om 12h toch nog aan onze wandeling begonnen. De eerste 400m hoogte hebben we overbrugd met de zetellift. Vanaf het Lac de Gaube is het dan nog 300 meter omhoog om aan de Refuge des Oulettes de Gaube 2151m te geraken. Een wandeling van een kleine 5 uur.
200 hebben we ervan gedaan, toen was het 14h en begon het toch wel te dreigen boven de Vignemal, de dominante berg. We hadden onderweg een Nederlands koppel ontmoet en het klikte wel, we gingen wel elk onze weg, maar we hebben mekaar toch een paar keer afgelost aan de spits. Zo kwamen we mekaar dus regelmatig tegen en deden dan een praatje. Zij waren zich aan het installeren om te picknicken aan de 2de brug toen wij daar ook aankwamen. Wij hadden net uitgemaakt dat dit ons eindpunt ging zijn. Het bleek ook voor hen voldoende zo. Uiteindelijk zijn we nog samen op het terras aan het meer beland en hebben er samen nog een pint gepakt.
Ik ben echter wel zeker dat als we om 10h vertrokken zouden zijn, we zeker aan de refuge zouden geraakt zijn. Ria was op een bepaald moment wel helemaal op, maar we zeiden telkens “tot daar en dan stoppen we”, zodoende zijn we toch nog ruim 50m gestegen. De wandeling ging over zeer ruw terrein van rotsblokken en te hoge stappen vooral voor Ria. Hierdoor was de wandeling toch wel zwaarder dan die van bijvoorbeeld Le Marcadau die 4 jaar geleden gedaan hebben en de aanleiding was om nog eens terug te komen. Niet dat we spijt hebben dat we het niet gehaald hebben. We zijn meer dan 4 uur weg geweest en het was goed geweest, we hebben ons goed moe gemaakt
Het is vandaag trouwens de hele dag droog gebleven en het was zelfs meestal lekker zonnig! Dat is lang geleden.
10/06/2011 (Vr) Een regendag! Normaal hadden we moeten opkrassen vandaag, maar we hebben bijgeboekt, nog wel tot maandag. 5 dagen op dezelfde plaats en dan nog op een camping, jongens, worden we oud(jes)? We hebben zelfs klinkers voor onze deur gelegd om properder te kunnen instappen. Dit houdt in dat de auto op zijn plaats moet blijven. Maar ja, wat wil je, op de parking staat het bijna gans de tijd vol, betaal je ook 10€ en we wilden hier toch een kleine week blijven. En voorlopig is het weer niet goed genoeg om helemaal naar boven te rijden. We zien wel tijdens het weekend, dan verwacht men beter weer.
In de voormiddag viel het weer nogal mee en zijn we naar het stadje gewandeld voor bootschappen. ’s Middags zijn we gaan eten in een bistro waar we voor 12€ een forel hadden met van alle andere lekkere dingen en een glas wijn en een dessert en een koffie. Niet slecht voor dat geld, vooral omdat de hoofdschotel echt wel lekker was. In de namiddag maar een dutje gedaan en daarna een jasje gaan kopen voor Ria. Daarna terug regen en zijn we de ganse avond op ons gat blijven zitten.
11/06/2011 (Za) Beter weer was voorspeld en we hebben het gekregen. De zon scheen nog eens. We hadden donderdag een boekje met wandelingen gekocht bij de TI, en in de voormiddag hebben we een korte wandeling gemaakt om het boekje te leren kennen. Het was nodig, ’t is een Frans weet je wel.
Na de wandeling zijn we nog een klein rugzakje voor Ria gaan kopen.
In de namiddag hebben een langere wandeling gemaakt naar de Cascade du Lutour, halverwege de Pont d’Espagne. De heenweg was zeer goed, de terugweg iets minder.
Na een verkwikkende douche hebben we ons camping-gas vuurtje nog eens boven gehaald. De zon was ondertussen verdwenen en in België spreken ze van koud weer bij 17°C, wij zitten buiten bij 14°C worstjes te eten uit een bord op onze schoot en daarna nog Tartiflet.
12/06/2011 (Zo) Onze laatste dag in Cauterets en het was mooi weer. We zijn dus terug naar de Pont d’Espagne gereden voor de wandeling langs de Gave de Marcadau naar de Refuge Wallon. Deze wandeling hebben 4 jaar geleden ook al eens gedaan en stond nog steeds als één van onze beste wandelingen ooit in ons geheugen gegrift. Het Plateau du Cayan, aparte wandeling trouwens die door veel Fransen wordt gedaan vooral op zondag, is gewoon prachtig. Het uitzicht geeft zo’n echt whaw gevoel. We hebben goed doorgestapt naar de refuge, die we binnen de voorgestelde tijd bereikten, maar we hadden wel wat nagelaten om rond te kijken. Eenmaal aangekomen werd ik flink teleurgesteld, vorige keer hadden we bij ons brood en kaas een half litertje wijn gekocht en nu was dat niet meer mogelijk. Men moest ook eten betelen als je wijn wou. Stom! Dan maar water bijgekocht. Ik had namelijk de intentie gehad om 2 flesjes water mee te nemen, maar ik had op het laatste moment nog een grotere rugzak genomen en 1 flesje was dus in die kleinere achter gebleven. We hadden dus te weinig, maar uiteindelijk kan je het in de refuge ook kopen, dus geen erg geschied.
Op de terugweg hebben even wat regen gehad, maar uiteindelijk klaarde het op en is het droog gebleven.
’s Avonds zijn we gaan zien wat er op de verschillende menu’s stond en ons vorig restaurantje beviel het best een steak met frieten als dessert was het vandaag een pannenkoek. We hadden zin in een ijsje. De dienster stelde toch wel voor om een ijsje te nemen zeker, dus dat viel goed mee. We hebben er nog een mooie avond van gemaakt. Een geslaagde dag.
13/06/2011 (Ma) Tijd om te vertrekken. Eerst nog wat boodschappen doen. We hadden al min of meer in gedachte bij thuiskomst onze vrienden Linda & Erik uit te nodigen om kaas te komen eten, dus we hebben wat “vache” en “brebis” gekocht om iets van de streek te hebben. Ah ja, we hadden ook de gelee d’Espelette gevonden en een extra potje gekocht voor Erik die dit heel graag lust.
We hadden al beslist om langs de Cahors streek te rijden nog maar eens naar onze favoriete wijnboer, in Caillac, Domaine de Chantelle. Het was er weer lekker rustig en we hebben een hele korf kersen geplukt. Die moesten er toch af. Ik had de korf buiten in het gras gezet, toen ik hem terug binnen nam zat hij vol mieren natuurlijk, en maar dan maar kloppen op die beestjes.
We hebben wel wat minder wijn gekocht dan vorig jaar, toen was het er wat over. Toch een fles La Passion gekregen van hun topjaar 2005 die open was om te proeven. Nooit zo'n dure wijn gedronken bij een spagetti. Het zijn daar echt we sympathieke mensen hoor, heel vriendelijk en gastvrij.
14/06/2011 (Di) Eigenlijk te weinig gereden. We hadden een stop uitgezocht aan een meer van Aydat in het dorpje Aydat. De parking viel eigenlijk ook wel mee, maar we hadden verwacht aan het meer te zitten, maar dat kon je vanuit gans Aydat niet zien liggen. In een aangrenzend dorp was er een mooie wandelweg naast het meer, maar niet in Aydat, dus dat viel in die zin wel tegen. Maar we hebben goed kunnen lezen en het was er rustig.
15/06/2011 (Wo) We hadden dezelfde doorsteek voorzien als tijdens de heenreis, alleen nu waren er werken en moesten we helemaal rond langs Mâcon, toch wel 100 km om. Maar we zijn aangekomen in Pont-à-Mousson onze vaste stek tegenwoordig. We stonden nog maar eens naast de eigenlijke parking, maar daar sta je tenslotte even goed en het is er nog gratis ook.
16/06/2011 (Do) De laatste fase huiswaarts. Thuis regende het zo hard dat we moesten stoppen met uitladen. ’s Avonds met de kinderen gaan eten, iets duurder dan in Frankrijk maar wel lekker.
